Ben Harper laat Paradiso galmen

Zijn steel guitar galmde door Paradiso, een vijftien minuten lang durende solo gaf hij weg. Om maar één van de hoogtepunten te noemen van deze onvergetelijke avond. Met een scala aan muziekstijlen en emoties. Van rustige nummers tot reggae, tot funky music, blues, soul en rauwe gitaarriffs. 
​
Eigenlijk was het hele concert één groot hoogtepunt. Bij het tweede nummer werden mijn schoonzusje en ik al meteen teruggevoerd naar onze avonturen in Australië. 

​Daar liet ze me Ben Harper voor het eerst horen met het zwoele uitzicht op Whale Beach. Eén van mijn favoriete stranden…Dat gevoel van zon, zee, strand, chillen en surfen kwam meteen naar boven bij de eerste noten van ‘Diamonds on the inside’…heerlijk melancholisch!

Ben maakte onvervalst gebruik van de akoestiek van Paradiso en deed de rocktempel veel eer aan. Zelfs unplugged met zijn intrigerende warme stem. Het publiek was muisstil. Ik stond recht onder hem, helemaal in katzwijm. Paradiso voelde op dat moment echt als de mooiste, kleinste en intiemste zaal op aarde. Alsof hij een privé-concert gaf. 

​‘I don’t believe, but I am not an atheist’. Zijn overpeinzing die vooraf ging aan deze serenade. Maar waar gelooft hij dan wel in vroeg hij zich af. ‘I am waiting for the right moment to choose to fight any religion’, was zijn conclusie. Volgens mij is het veel simpeler Ben: Je gelooft gewoon in jezelf, en in jouw muziek! Dan heb je geen religie nodig! 

That’s what I love about him. Hij is nooit gezwicht voor commerciële platenmaatschappijen, hij staat niet op covers van magazines of je hoort hem niet op de radio. En toch staat hij te spelen in een uitverkocht Paradiso of een volledig uitverkocht stadium in Australië, waar ik zelfs van Ben samen met Eddie Vedder mocht genieten. 

Ben hield nog een publieksonderzoekje: ‘Who has never seen us?’ was de grote hamvraag. Bijna de helft van de zaal stak zijn hand op, wat mij eerlijk gezegd verbaasde. ‘And how did you end up here?’, vroeg hij nieuwsgierig. Bijna iedereen wees naar de persoon naast zich. En dat is precies de kracht van Ben. Het is ‘music from the heart’ waarmee hij met mond-tot-mond reclame volle zalen trekt.

Eigenlijk kun je wel stellen dat Ben één van de ‘Best Kept Secrets’ is van de afgelopen 20 jaar. En laten we dat vooral zo houden! Van mij mag hij alleen nog maar in intieme kleine zaaltjes zijn muziek en stem laten galmen…En het liefst in Paradiso!

Nog even nagenieten met de encore en de mooie intieme afsluiter van deze bijzondere avond: